Józefa Maria Lis-Błońska (Józefa Maria Michałowska, 1° Lis-Błońska, 2° Szwedowska), ps. Ziunia, Jastrzębska (ur. 6 stycznia 1902Polak Bogusław, Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945, s. 139, podał rok 1900. w Dąbrowie k. Mińska, zm. 9 października 1970 w Warszawie) – polska działaczka niepodległościowa, działaczka społeczna, dama Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodziła się w rolniczej rodzinie Konstantego Michałowskiego i Joanny z Okołów. Miała siostrę Jadwigę (późniejszą Kuczyńską), ps. „Żaba”, wywiadowczynię w Oddziale Żeńskim POW w Mińsku, dwukrotnie aresztowaną przez Czeka, która przeszła przez ciężkie śledztwo i została uwolniona po zajęciu Mińska przez Wojsko Polskie. Ich brat był również więźniem Czeka. Matka zmarła, gdy Józefa miała 5 lat. Na przełomie lat 1914 i 1915 Józefa przeniosła się z rodziną do Mińska, gdzie ukończyła gimnazjum. Działała w żeńskiej drużynie harcerskiej im. Emilii Platerówny oraz sekcji pocztowej Koła Polek im. księcia Józefa Poniatowskiego. Rozpoczęła współpracę (podobnie jak wiele skautek tej drużyny) z Mateuszem Stefanowskim, ps. Żywy, komendantem Polskiej Organizacji Wojskowej na Białoruś.