Elżbieta Małgorzata Zawadzka-Bartnik (ur. 1943) – polska germanistka, glottodydaktyk, pedagog, emerytowany profesor zwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego, profesor nauk humanistycznych.
Życiorys W latach 1961–1966 studiowała germanistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Bezpośrednio po ukończeniu studiów podjęła pracę w Katedrze Germanistyki UW (od 1972 Instytut Germanistyki). Była pierwszym pracownikiem Zakładu Metodyki Nauczania Języka Niemieckiego i jego wieloletnim kierownikiem. Była także założycielką i pierwszym Dyrektorem Nauczycielskiego Kolegium Języka Niemieckiego działającego w strukturach UW, dla którego opracowała ramowy program studiów. W 1975 uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych na podstawie rozprawy „Rola ćwiczeń wdrażających w procesie przyswajania planu semantycznego języka obcego”, której promotorem był prof. dr hab. Aleksander Szulc z Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1985 uzyskała stopień doktora habilitowanego na podstawie rozprawy „Percepcja audialna w kształceniu nauczycieli języków obcych”. W 1991 została mianowana na stanowisko profesora nadzwyczajnego a 16 listopada 2004 otrzymała tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych.