Część tej korespondencji została zebrana i wydana pod tytułem Pariserbref – konstnären Eva Bonniers brev 1883–1889.
Twórczość Eva Bonnier w czasie pobytu w Paryżu dużo tworzyła. Jej obrazy utrzymane były w tradycji realistycznej. Brała udział w wielu wystawach, przeważnie razem ze Stowarzyszeniem Artystów Konstnärsförbundet. Podzielała przekonania jego członków, którzy byli przeciwnikami tradycji akademickich. Przez krótki okres była członkiem zarządu Konstnärsförbundet. Jej dorobek był często recenzowany w Szwecji. Dwukrotnie wzięła udział w wystawie Salonu paryskiego, uczestniczyła ponadto w światowych wystawach w Paryżu i Chicago. Malowała głównie portrety i obrazy figuratywne, w jej twórczości pojawiły się również watki społeczne, jak przedstawienia osób chorych. Motywem, który wówczas wydawał się najbardziej absorbować jej uwagę, był problem światła i koloru w zamkniętym pomieszczeniu i przeniesienie doświadczeń nowoczesnego malarstwa plenerowego do wnętrza. Doświadczenia te znalazły wyraz w takich dziełach jak: Odbicie w kolorze niebieskim (1887, Nationalmuseum), Szwaczki (1888) i Muzyka (1889, nagrodzona wyróżnieniem w Salonie paryskim).