Przekazywała też kolejne dzieła sztuki, między innymi: dwa obrazy Nilsa Kreugera dla nowej Östermalms folkskola, relief Eldha Bawiący się chłopcy dla Östermalms högre läroverk, duży, obraz Carla Wilhelmsona Sztokholmski port dla jednej z sal sztokholmskiego urzędu pocztowego i dwie granitowe grupy niedźwiedzi w parku Berzelii dłuta Carla Millesa. Dzięki jej testamentom działalność donacyjna uzyskała trwałą i stałą formę. Kolejnymi dziełami sztuki, które pojawiły się w przestrzeni publicznej dzięki fundacji Evy Bonnier, były: Łucznik Millesa, wzniesiony obok galerii Liljevalchs konsthall na Djurgården, Fontanna Eldha przy Birger Jarlsgatan i dekoracja Einara Forsetha w kaplicy grobowej przy kościele Högalid.
Śmierć W ostatnich latach życia Eva Bonnier mieszkała z Julią w zwykłym domu w Lilla Bergshamra, a sezony letnie spędzała w Dalarö. W 1909 roku podczas wizyty w Kopenhadze przeziębiła się dostając wysokiej gorączki. Z niejasnych powodów wypadła z okna hotelu Cosmopolite umierając kilka dni później. Według niektórych był to zwykły wypadek, natomiast jej brat uważał, iż gorączka uaktywniła u siostry ukrytą depresję.
Eva Bonnier została pochowana w kwaterze żydowskiej cmentarza Norra begravningsplatsen w Solnie.
Obrazy
Przypisy
Kategoria:Szwedzcy malarze Kategoria:Szwedzcy mecenasi sztuki Kategoria:Ludzie urodzeni w Sztokholmie Kategoria:Urodzeni w 1857 Kategoria:Zmarli w 1909