Masywne drewniane drzwi zamykają wejście w miejscu, gdzie dwie części budynku zachodzą na siebie. Od wschodu, połączona z kościołem, znajduje się zakrystia, w kształcie podobnym do głównego budynku. Pomyślany jako tradycyjny teren między sacrum wnętrza kościoła, a profanum zewnętrznego świata, zamknięty „zuntir” daje wystarczająco dużo miejsca, aby wierni mogli się spotkać przed czy po mszy świętej, lub przy specjalnych okazjach, jak ślub, chrzest lub lokalne uroczystości.
Wnętrze świątyni Wnętrze kościoła otynkowane jest na gładko. Podłoga prezbiterium pokryta jest płytami z lokalnego kamienia, w części dla wiernych położony jest gładki trawertyn. Wnętrze zaprojektowane zostało tak, aby wzmocnić wrażenie łączności obu części. Ołtarz, prosty kamienny stół, umieszczony jest w pobliżu krzyżowania się nawy z prezbiterium. Po jego prawej stronie (patrząc od nawy) stoi pulpit lektora, po lewej zaś prosta ściana wspierająca niewielką chrzcielnicę. Za ołtarzem, w półkolistym „gnieździe” muru, blisko tylnej ściany apsydy, umieszczone jest tabernakulum. Na ścianie znajduje się krzyż, podobny do tego nad wejściem do kościoła.