Jego sława obrońcy wolności i republikańskich ideałów sięgała daleko. W tym też okresie skontaktowali się z nim konfederaci barscy, na zlecenie których napisał Projekt konstytucji dla Polski.
Koniec życia W 1778 Rousseau przeniósł się do Ermenonville pod Paryżem. Zmarł nagle 2 lipca 1778, a jego zwłoki złożono na Île des Peupliers. Miejsce to stało się od razu celem pielgrzymek. W lipcu 1794 przeniesiono je z państwowymi honorami do Paryskiego Panteonu.
Większość jego dzieł opublikowano po jego śmierci, stając się podstawą jego pośmiertnej sławy. Jego genewscy przyjaciele, Moultou and du Peyrou, wydali jego dzieła zebrane (1782-1789), pozwalając szerszej publiczności zapoznać się z wieloma pismami Rousseau, które krążyły dotąd w odpisach.
Mimo burzliwych kolei życia, Rousseau zadbał o zebranie środków na utrzymanie żony po swojej śmierci. Thérèse przeżyła go o 20 lat.