W ołtarzu głównym znajdował się obraz Serca Pana Jezusa, boczne ołtarze zaś miały wezwania Podwyższenia Krzyża Świętego i Różańca Świętego, co odnotowała wizyta dziekańska z 1852 roku. W 1872 roku wzniesiono obok kościoła, stojącą do dziś, murowaną dzwonnicę.
17 czerwca 1880 roku, od pozostawionej świecy, wybuchł pożar w kościele, który spłonął wraz z całym wyposażeniem.
Obecny kościół mały|Kościół w 1904 roku. Kilka lat po konsekracji.
Historia powstania Budowa nowego kościoła finansowana była ze składek publicznych, głównymi ofiarodawcami byli proboszcz Antoni Grodzki oraz dziedzic Mikołaj Zenon Glinka ze Szczawina, którzy ofiarowali po 3 tys. rubli. Do budowy kościoła utworzono cegielnię. Budowę finansowali również inni okoliczni ziemianie, tacy jak Marchwiccy z Brzeźna i Górscy z Ponikowi, a także zwykli parafianie. Ogromny udział w budowie i w jej sfinansowaniu miał kolejny proboszcz i historyk sztuki Antoni Brykczyński, które dochody z wydawanych przez siebie prac naukowych i książek religijnych przeznaczał na budowę kościoła. Autorem projektu był Feliks Nowicki, który zaprojektował neoromański kościół trzynawowy, zwieńczony dwiema gotykizującymi wieżami. Budowano go od 1880 do 1887 roku.