Kościół św. Marcelego na Corso () – rzymskokatolicki kościół tytularny w Rzymie.

Świątynia ta jest kościołem rektoralnym parafii Santi XII Apostoli oraz kościołem tytularnym. Jest też kościołem stacyjnym ze szóstej środy Wielkiego Postu.

Lokalizacja Kościół znajduje się w II Rione Rzymu – Trevi przy Piazza San Marcello 5.

Patron Patronem świątyni jest św. Marceli I – papież w latach 308–309.

Historia W kościele tym w 418 roku został konsekrowany papież Bonifacy I, ten fakt jest pierwszym dowodem na istnienie tej świątyni. Następnie kościół został wymieniony w aktach synodu z 499 i 595 roku jako Titulus Marcelli. W VIII wieku kościół został odnowiony przez papieża Hadriana I, natomiast Grzegorz IV sprowadził do świątyni relikwie św. Marcelego z San Silvestro a Priscilla.

Fragmenty paleochrześcijańskiej świątyni zostały odkryte podczas prac archeologicznych. Kościół miał wówczas trzy nawy z półokrągłą apsydą i był zbudowany w technice opus listatum, przy czym był ustawiony odwrotnie w stosunku do obecnie istniejącej budowli.

W połowie XII wieku do nawy północnej (i być może również południowej) dodano niewielką apsydę, natomiast pod koniec XII wieku wyburzono wszystkie apsydy i wybudowano transept zakończony apsydami.