Książka zbiorowa na cześć Elizy Orzeszkowej. W tym czasie pracowała również jako nauczycielka domowa. Badaczka posługiwała się językami rosyjskim, angielskim, francuskim, niemieckim oraz łatgalskim. Nauczyła się ich w drodze samokształcenia.
Dorobek naukowy Ulanowska była jedną z ośmiu kobiet, które w drugiej połowie XIX wieku zbierały materiały ludoznawcze i wysyłały je do Akademii Umiejętności w Krakowie. W wydawnictwach Akademii opublikowano również ponad 60 tekstów jej autorstwa. Były to tytuły w dziedzinie literatury pięknej, nowele, sztuki teatralne, a przede wszystkim eseje o symbolice ludowej, a także kilka monografii. Do tych ostatnich zaliczają się prace o kulturze ludowej wsi Łukówiec, o Łotyszach z Wielon i okolic oraz o kulturze mieszkańców Woli Filipowskiej i wsi Ponice. W ocenie Rataja, są one szczególnie interesujące dla etnografów, ponieważ jej opracowania oparte są na dogłębnej znajomości opisywanej rzeczywistości, a metody, które stosowała podczas badań terenowych były nowoczesne jak na owe czasy. Stosowała obserwację uczestniczącą oraz przeprowadzała wywiady. Tematy, jakie podejmowała, również wykraczały poza ramy czasowe, w jakich żyła, dotykając m.in.