Za zaciskiem tym biegnie dalsza cześć szczeliny.
Jaskinia powstała w wapieniach pochodzących z okresu jury. Jej strop i ściany są spękane, są na nich nacieki i mleko wapienne. W wielu miejscach ze stropów korytarzy zwieszają się korzenie drzew, zwłaszcza w Salonie. Namulisko gruzowato-gliniaste, zawierające otoczaki, krzemienie, a w Salonie także humus. Powstał on z roślin przywleczonych tutaj przez zwierzęta zamieszkujące jaskinię. Warstwa tego zmieszanego z gliną humusu ma grubość ponad 1 m. Prowadzone w jaskini wykopy wskazują, że była ona dawniej dużo przestronniejsza, została jednak wypełniona grubą warstwą osadów. Tylko w jednym miejscu (przed salonem) dotarto do spągu.
Przy otworach wejściowych jaskini rozwijają się mchy, porosty i nielicznie paprocie i rośliny kwiatowe, a wewnątrz jaskini na grubej warstwie humusu grzyby. Ze zwierząt obserwowano występowanie pająków (sieciarz jaskiniowy, kosarze), motyli (paśnik jaskiniowiec, szczerbówka ksieni) oraz innych przedstawicieli fauny: pchły, muchówki, skoczogonki, chruściki, ślimaki, pierścienice, nietoperze podkowce małe oraz gryzonie (prawdopodobnie nornice).