Jaskinię zasiedlały lisy i borsuki – świadczą o tym przynoszone przez nich do jaskini rośliny i resztki jedzenia, oraz częściowe zagrzebywanie wcześniej przez ludzi odsłoniętych fragmentów korytarzy i udrażnianie niedostępnych dla ludzi szczelin.
Historia poznania i eksploracji Miejscowej ludności jaskinia znana była od dawna. Wiedzieli oni też o tym, że otwór pierwszy łączy się z trzecim i wykorzystywali to do płoszenia i zabijania zamieszkujących ją lisów, które powodowały szkody w okolicznych kurnikach. Zwiedzano jaskinię aż do Salonu – świadczą o tym znajdywane w niej przez grotołazów śmieci. 26.06.2005 r. podczas inwentaryzacji dokonywanej przez J. Nowaka dokonano pierwszych pomiarów jaskini. W 2000 r. grotołazi krakowscy odkryli wcześniej nieznane odcinki jaskini: Syfonik, Sypialnię, Kanał Syzyfa, Wentyl oraz połączenie z trzecim otworem. Pierwszy plan i opis jaskini sporządził J. Nowak w 2007 r.