Z pierwotnie planowanej działki WSH otrzymała połowę, a na drugiej powstały budynki Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Pierwsze projekty przygotowane przez zespół Tadeusza Zielińskiego powstały w 1923. Zgodnie z nimi główny budynek został ustawiony ukośnie względem ulicy Rakowieckiej, aby jego fasada była wystawiona równolegle do planowanego przedłużenia ulicy Uniwersyteckiej. Ulica ta miała być jedną z osi Dzielnicy Nauki, sięgając od placu Narutowicza w głąb Mokotowa. Pod koniec lat trzydziestych wybudowano kolejny budynek tego kompleksu, który nie zdążył być wykorzystany zgodnie z przeznaczeniem, a stałymi użytkownikami stały się okupacyjne wojska niemieckie. Kolejny budynek zbudowano na początku lat 50. XX wieku.
Dzielnica Wiedzy W ramach planów odbudowy, a następnie przebudowy Warszawy po zniszczeniach wojennych Biuro Odbudowy Stolicy również zaproponowało skupienie budynków pełniących podobne funkcje. Takie skupienia były określane jako dzielnice, np. dzielnica ministerstw, której osią miała być ulica Wspólna czy Marszałkowska Dzielnica Mieszkaniowa. Jedną z takich dzielnic miała być Dzielnica Wiedzy w południowo-zachodniej części miasta, częściowo przejmująca charakter nieukończonej Dzielnicy Nauki. Po zarzuceniu planów zabudowy pozostałości Pola Mokotowskiego, miało ono być centralnym parkiem nowej dzielnicy.