Jednocześnie kolejna zabudowa mieszkaniowa tego rejonu coraz bardziej zacierała jego jednolity charakter. Plany Dzielnicy Wiedzy opracowali Manuel Sanchez Arcas i Stanisław Płoski. Miała ona sięgać od ulicy Grójeckiej do Puławskiej. Północną granicą miała być ulica Wawelska, a południową księcia Trojdena i Rakowiecka, a jej obszar miał wynieść 50 hektarów. W dzielnicy tej już istniały budynki Instytutu Radowego wraz z gmachem Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego, Akademii Nauk Politycznych (jako jedyna po północnej stronie ul. Wawelskiej) i budynki Dzielnicy Nauki wybudowane w latach 20. i 30. na północ od ulicy Rakowieckiej. Zaplanowano budowę kolejnych budynków Uniwersytetu Warszawskiego dla wydziałów matematyki i geologii. Nowe budynki w tej dzielnicy miały należeć też do muzeum zoologicznego oraz do Polskiej Akademii Nauk – dla instytutów biologii, chemii i fizyki. Największy kompleks zaplanowano dla Akademii Medycznej. Dominantą dzielnicy miał być wysoki budynek filii Biblioteki Uniwersyteckiej stojący przy centralnym placu otoczonym poza tym budynkami rektoratów. Oprócz budowli częścią kompleksu miały być ogrody i pola doświadczalne należące do SGGW i AM (ogród farmaceutyczny) otwarte dla mieszkańców. Część z planów udało się zrealizować zgodnie z założeniami.