Bitwa pod Arracourt – bitwa pancerna stoczona w dniach 18–29 września 1944 roku w okolicach wioski Arracourt, położonej 25 km na wschód od Nancy we francuskiej Lotaryngii. Była jedną z największych bitew pancernych frontu zachodniego II wojny światowej. W bitwie tej słabsze, za to doświadczone amerykańskie wojska 4 Dywizji Pancernej (gen. John Shirley Wood), wchodzące w skład XII Korpusu (gen. Manton S. Eddy) 3 Armii USA (gen. George Patton), pokonały silniejsze, ale utworzone z jednostek rezerwowych, wojska niemieckiego LVIII Korpusu Pancernego (gen. Walter Krüger) wchodzące w skład 5 Armii Pancernej (gen. Hasso von Manteuffel).
Tło sytuacyjne Bitwa była nieudaną próbą kontrataku wojsk niemieckich na unieruchomione z powodu braku paliwa oddziały amerykańskie w celu likwidacji amerykańskich przyczółków i ustabilizowania frontu na zachód od Nancy na rzece Mozeli oraz odblokowanie oddziałów niemieckich znajdujących się w rejonie Nancy. Bitwa zakończyła się wysokimi stratami wojsk niemieckich bez zdobyczy terenu.