Cynna zwierza mu się, że wobec łaskawości Augusta, który zaprosił ich do współrządów, zadanie mu skrytobójczej śmierci wydaje mu się szczególnie podłe. Maksym jest oburzony, że Cynna najpierw odwiódł Augusta od zrzeczenia się władzy, a teraz chce go najwyraźniej pozostawić na tronie. Cynna wyjawia też swoje wątpliwości Emilii. Ukochana jest jednak nieprzejednana. Jest gotowa zginąć sama w zamachu na Augusta. Cynna ulega jej pragnieniu zemsty. Po jego odejściu Emilia wysyła Fulwię, by go powstrzymała.
Akt IV Euforb z polecenia Maksyma ujawnia Augustowi spisek Cynny na jego życie. Jednocześnie powiadamia cesarza, że jego pan z rozpaczy rzucił się w fale Tybru. August jest wstrząśnięty zdradą najbliższego przyjaciela, którego zaprosił do współrządów. Pragnął pokoju, a wciąż ścigają go demony wojny, którą prowadził dla zjednoczenia państwa. Waha się czy ustąpić czy dalej walczyć. Emilia dowiaduje się o wykryciu spisku i śmierci Maksyma, kiedy ten zjawia się u niej i wzywa ją do jak najprędszego opuszczenia Rzymu, aby uniknąć cesarskiego gniewu. Emilia odgaduje podstęp zakochanego w niej młodzieńca. Jest zdecydowana pozostać w Rzymie i wyjść na spotkanie śmierci. Maksym jest zrozpaczony, że usłuchał niegodnej rady swego sługi. Pragnie już tylko wywrzeć na nim swą zemstę. mały|Cynna i Emilia przed Augustem.