Akaki Konstantinowicz Bukija (ros. Акакий Константинович Букия, gruz. აკაკი კონსტანტინეს ძე ბუკია, ur. we wsi Abastumani w Gruzji, zm. 25 grudnia 1974 w Zugdidi) – radziecki wojskowy, podpułkownik, Bohater Związku Radzieckiego (1945).

Życiorys Urodził się w gruzińskiej rodzinie chłopskiej. Do 1932 uczył się w technikum topograficznym w Tbilisi, od 19 września 1932 służył w Armii Czerwonej, w 1936 ukończył Zakaukaską Szkołę Piechoty. Do czerwca 1938 służył w Zakaukaskim Okręgu Wojskowym, był dowódcą plutonu czołgów i pomocnikiem szefa sztabu dywizjonu artylerii 47 pułku artylerii 47 Dywizji Artylerii, w 1938 został skierowany na Front Dalekowschodni jako szef zwiadu 66 pułku artylerii i instruktor techniki 161 pułku artylerii 66 Dywizji Artylerii. Od 1938 należał do WKP(b), w 1940 został dowódcą plutonu 263 pułku artylerii haubic, od sierpnia 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami. Dowodził dywizjonem moździerzy, był zastępcą dowódcy i dowódcą pułku artylerii samochodowej, walczył na Froncie Północno-Zachodnim, Południowym, Centralnym, Białoruskim, 1, 2 i 3 Ukraińskim. Był dwukrotnie ranny.