Zajął 5 miejsce w biegu na 1500 metrów i odpadł w półfinale biegu na 800 metrów na mistrzostwach Europy w 1966 w Budapeszcie. Na tych mistrzostwach May przekupił sumą 500 dolarów swego kolegę z reprezentacji Jürgena Haasego, by ten pobiegł w biegu na 10 000 metrów, ale nie w butach Adidasa, lecz Pumy (Haase zwyciężył w tym biegu). Wywołało to polityczny skandal, który zakończył się dożywotnią dyskwalifikacją Maya (Haase został ułaskawiony). May został również pozbawiony pracy w gazecie wychodzącej w Erfurcie i musiał zatrudnić się jako nauczyciel wychowania fizycznego. W 1967 udało mu się z pomocą Karla Eyerkaufera zbiec do Republiki Federalnej Niemiec. Wywołało to kolejne represje ze strony NRD. May nie był wymieniany na liście sportowców roku NRD (jego miejsce zajął drugi w plebiscycie Peter Ducke). Gdy May został zgłoszony do startu w mistrzostwach Europy w 1969 w Atenach jako zawodnik RFN, nie został dopuszczony do startu wskutek sprzeciwu kierownictwa reprezentacji NRD. W efekcie reprezentacja RFN wycofała się z wszystkich konkurencji indywidualnych, ograniczając się do biegów sztafetowych.