Jako reprezentant RFN May zdobył brązowy medal w biegu na 1500 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 1972 w Grenoble, za Jakiem Boxbergerem z Francji i Spiliosem Zacharopulosem z Grecji. Odpadł w eliminacjach biegu na 5000 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium i wkrótce potem zakończył karierę sportową.
May był mistrzem NRD w biegu na 1500 metrów w 1962, 1965 i 1966 oraz brązowym medalistą na tym dystansie w 1964, a także wicemistrzem w biegu na 800 metrów w 1962. Był również mistrzem NRD w sztafecie 3 × 1000 metrów w latach 1962–1964. W hali był mistrzem NRD w biegu na 1500 metrów w 1965 i 1966 oraz wicemistrzem w 1964. Zwyciężył w mistrzostwach NRD w biegu przełajowym na krótkim dystansie w latach 1963–1965. W drużynie był mistrzem na krótkim dystansie w 1965, wicemistrzem w 1963 i brązowym medalistą w 1964.
W RFN May był mistrzem kraju w biegu na 1500 metrów w 1970 oraz w biegu na 3000 metrów z przeszkodami w 1971, a także wicemistrzem w biegu na 5000 metrów w 1972. W hali był mistrzem RFN w biegu na 1500 metrów w 1969 i w biegu na 3000 metrów w latach 1970–1972.