Od Stowarzyszenia Społeczno-Kulturalnego Polaków na Litwie do Związku Polaków na Litwie, [w:] Wilno – Wileńszczyzna jako krajobraz i środowisko wielu kultur, pod red. Elżbiety Feliksiak, Tom II, Białystok 1992, s. 335.. Stowarzyszenie nie było do końca samodzielną organizacją, gdyż zarejestrowane zostało 16 czerwca 1988 przy Litewskim Funduszu Kultury (Lietuvos kultūros fondas) założonej rok wcześniej, pierwszej po wojnie organizacji społecznej na Litwie zajmującej się wspieraniem badań nad dziedzictwem kultury litewskiej. W statucie SSKPL, w rozdziale II, § 7 wskazano najważniejsze cele organizacji (wybrane punkty):
„krzewienie i popieranie języka i kultury polskiej, kształtowanie świadomości narodowej Polaków na Litwie – w imię ich nieskrępowanego funkcjonowania i rozwoju na równi z innymi językami i kulturami narodowymi prezentacja i szeroka popularyzacja osiągnięć Polaków na Litwie we wszystkich dziedzinach życia społecznego republiki, jak też przybliżenie im kultur innych narodów; zacieśnianie więzi kulturalnych z PRL w celu kształtowania obywatelskich postaw w duchu patriotyzmu i internacjonalizmu; wszechstronne zapoznanie Polaków na Litwie z życiem narodu polskiego, jego historią, kulturą, nauką, literaturą, sztuką i twórczością ludową; przeciwstawianie się wszelkiego rodzaju nacjonalistycznym przesądom,