Ostrza bladożółte, nierówne, postrzępione, o wysokości do 4 mm. Trzon Wysokość 2–2,5 cm, grubość 1,5–2,5 mm, cylindryczny, początkowo blado pomarańczowo-żółty, potem ciemnobrązowy do czarnobrązowego, u nasady z białawą grzybnią. Część górna oprószona, bez osłony. Miąższ W kapeluszu i trzonie bladożółtawy. Smak łagodny lub nieco gorzki, zapach lekko żywiczny. Cechy mikroskopowe Zarodniki raczej duże (8,8) 9,5–10,5 × (6,0–) 6,5–7,2 µm, w KOH rdzawo-żółte, elipsoidalne do migdałkowatych, w widoku z boku z wklęsłością i małym szklistym dzióbkiem. Ściana średniej grubości, rdzawobrązowa, z gruboziarnistą, brodawkowatą ornamentacją (brodawki do 0,8 µm wysokości). Są nieamyloidalne, tylko niektóre zarodniki są słabo amyloidalne. Podstawki 4, rzadziej 2–zarodnikowe, 22–30 × 6–8 µm, cylindryczne o zwężeniu środkowym, często wypełnione żółto-rdzawym pigmentem. Bazydiole maczugowate o zmiennym rozmiarze. Cheilocystydy zmieszane z podstawkami na krawędzi, 24–28 × 5–7 µm, baryłkowate, o końcach wąsko zwężających się, z mniej lub lepiej widoczną główką o szerokości 3–5 µm i szyjką o szerokości 1,5–3,5 µm, szkliste, cienkościenne. Pleurocystyd brak.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Łysak torfowiskowy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.