Praca o samobójstwie pozwoliła też Durkheimowi odrzucić niektóre hipotezy dotyczące źródeł zachowań samobójczych. Taką błędną koncepcją była jego zdaniem koncepcja naśladownictwa społecznego, czyli dokonywania samobójstw pod bezpośrednim wpływem mediów (w wypadku Durkheima były to gazety). Posługując się statystykami samobójstw, Durkheim wskazywał, że różnice w rynku prasowym nie znalazły odbicia w statystykach samobójstw (nie zmieniły proporcji samobójstw). Nie można więc tego zjawiska wiązać z obecnością oraz rozwojem mediów.
Religia Durkheim przez całe życie interesował się religią. W młodości uczęszczał do szkoły rabinicznej, jednak z czasem porzucił religię, zajmując się religią jedynie naukowo. Religia ujmowana była przez niego jako fenomen czysto społeczny, a analizując ją nie odnosił się do kwestii ponadnaturalnych. Jego najważniejszą pracą w tym obszarze były Elementarne formy życia religijnego (1912), jednak temat ten pojawiał się we wszystkich jego publikacjach.
Religia była jego zdaniem wzorcowym faktem niematerialnym, o ogromnym wpływie na jednostkę i społeczeństwo.