thumb|Niko Pirosmanaszwili, Uczta, 2. dekada XX w. thumb|Czakrulo (1957) Czakrulo (gruz. ჩაკრულო) – rodzaj gruzińskiej ludowej pieśni polifonicznej.
W 2008 roku praktyka gruzińskiego śpiewu polifonicznego z jego różnymi formami została wpisana na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO.
Opis Pieśni polifoniczne śpiewane w języku gruzińskim można podzielić na trzy rodzaje polifonii: polifonię złożoną, która jest powszechna w Swanetii; dialog polifoniczny wykonywany z akompaniamentem kontrabasu, często spotykany we wschodniej Gruzji (Kachetia) oraz polifonię kontrastową, złożoną z trzech w znacznej mierze improwizowanych fragmentów, która jest popularna w zachodniej Gruzji.
Pieśni czakrulo, należące do tradycji świeckiej, śpiewane są przy stole podczas przyjęć, a także wykonywane na festiwalach. Należą do jednej z trzech kategorii polifonii gruzińskiej, praktykowanej w Swanetii - do polifonii złożonej. Czakrulo cieszy się wysokim uznaniem ze względu na zawarte w tekście metafory, a także na fakt, że utwór ten wymaga szczególnych umiejętności głosowych, gdyż zawiera partie jodłowania – krimanczuli (კრიმანჭული), a także „pianie koguta” wykonywane falsetem.