Uroczyste utwory, takie jak pieśń o długowieczności, są śpiewane na przyjęciach jako element tradycji ściśle związanej z kultem winorośli, sięgającej VIII wieku. W dawnych czasach pieśni przenikały wszystkie sfery życia społecznego, od pracy w polu (w pieśni naduri słychać odgłosy wysiłku fizycznego) aż po leczenie chorób i obchody Bożego Narodzenia (kolęda alilo). Gruzińska tradycja polifoniczna znalazła również swoje miejsce w bizantyjskich hymnach liturgicznych, które w końcu stały się jej czołową formą wyrazu.
W 1977 roku pieśń czakrulo została umieszczona na Voyager Golden Record, pozłacanych dyskach, które zostały umieszczone na dwóch sondach wystrzelonych przez NASA w ramach programu Voyager. Dyski te zawierają dźwięki i obrazy mające ukazać różnorodność życia i kultur na Ziemi i przeznaczone są dla pozaziemskich cywilizacji lub ludzi z przyszłości, którzy zdołaliby je odnaleźć. Wysokiej rangi rosyjscy politycy zabiegali o umieszczenie na płycie utworu Podmoskiewskie wieczory, wtedy zwrócono się do muzykologa i folklorysty Alana Lomaxa, który odrzucił rosyjską piosenkę i polecił właśnie gruzińską czakrulo. Pieśń wykonał Narodowy Zespół Pieśni i Tańca Gruzji, znany jako Erisioni, pod kierunkiem Anzora Kawsadzego.