Przyglądając się przyczynom zmian wyróżnić można zmiany samoistne, tzn. sytuacje, w których przedsiębiorstwo samo dostrzega konieczność zmian oraz narzucone, czy innymi słowy dostosowawcze, gdy zmieniające się otoczenie nakłada konieczność nowych wdrożeń. Zmiany samoistne są najczęściej wyprzedzające, tzn. firma sama dostrzega konieczność wdrożenia zmian, wyprzedza tym samym rozwiązania dostępne na rynku, zwiększając tym samym swoją konkurencyjność. Co więcej są to przede wszystkim zmiany planowane, co umożliwia ich uporządkowaną implementację. Wdrożenia narzucone, są jednocześnie reaktywne, zatem opóźnione w swym działaniu i mało efektywne. Są wynikiem działania sił zewnętrznych, nieplanowane, a co za tym idzie obarczone dużym ryzykiem błędów. Znamienna klasyfikacja obejmuje również rozmiar zmian. I tak oto możemy mieć do czynienia ze zmianami zachowawczymi, których celem jest utrzymanie bieżącego funkcjonowania oraz rozwojowymi, gdy podejmowane działania mają na celu poprawę sprawności firmy. Wszelkie zmiany organizacyjne mogą mieć oczywiście charakter całościowy lub swym zakresem mogą jedynie obejmować odpowiednie departamenty, czy działy. Przykładem zmian częściowych, czyli fragmentarycznych jest, m.in. wdrożenie nowych procesów IT.