Na dużą skalę dożywiano także dzieci w schroniskach i żłobkach. Rady terenowe zakładały również herbaciarnie, barszczarnie, pijalnie gorącej wody. Posiłki w jadłodajniach były zwykle duże, choć mało urozmaicone. Przeważnie składały się z litra zupy z dodatkiem chleba. W 1917 RGO prowadziło na terenie okupowanej przez Niemców części Królestwa 174 jadłodajni, herbaciarni i barszczarniMałgorzata Przeniosło, Marek Przeniosło, Rada Główna Opiekuńcza w latach I wojny światowej .., s. 206-207. Wspomagano akcję „Kropla mleka”.

Wpływ polityczny na Radę Główną Opiekuńczą wywierało Międzypartyjne Koło Polityczne a później prawica aktywistyczna. Organizacja współpracowała z Centralnym Towarzystwem Rolniczym, Głównym Komitetem Ratunkowym z okupacji austro-węgierskiej i Towarzystwem Przemysłowców Królestwa Polskiego. W radach opiekuńczych pracowało społecznie kilkadziesiąt tysięcy osób. Na ich członków wybierano przedstawicieli różnych grup społecznych i zawodowych. W działalności rad powiatowych najliczniej zaangażowali się ziemianie i księża. Starało się przyciągnąć do pracy w radach przedstawicieli robotników i chłopów. W części rad w ich pracach uczestniczyli przedstawiciele Polskiej Partii Socjalistycznej – Frakcji i Stowarzyszenia Robotników Chrześcijańskich, a w Łodzi, Sosnowcu i Tomaszowie także SDKPiL i PPS-Lewicy.