W czasie I wojny światowej walczył w armii rosyjskiej, kolejno jako adiutant i dowódca kompanii 298 pułku piechoty (sierpień 1914 - wrzesień 1915), starszy adiutant w sztabie 50 brygady pospolitego ruszenia (październik 1915 - marzec 1916), naczelnik służby łączności 117 dywizji piechoty (kwiecień - czerwiec 1916), funkcjonariusz Okręgowej Intendentury w Kijowie (czerwiec 1916 - lipiec 1917), p.o. prokuratora przy Sądzie Wojskowym w Jekaterynosławiu (sierpień 1917 - luty 1918). Od kwietnia 1920 pracował jako sędzia niezawodowy przy Izbie Karnej Sądu Okręgowego w Starogardzie. W Wojsku Polskim był od lipca 1920 w stopniu podporucznika referentem prokuratury przy Naczelnym Sądzie Wojskowym. W grudniu 1920 został bezterminowo urlopowany. 14 października 1920 otrzymał stopień majora, 8 lutego 1924 - podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919.