Naprężenie ścinające (zwane również naprężeniem stycznym lub tnącym) – składowa naprężenia współpłaszczyznowa z przekrojem materiału. Wynika ono z siły ścinającej, będącej składową wektora siły równoległą do przekroju materiału. Przeciwieństwem jest naprężenie normalne wynikające ze składowej siły prostopadłej do przekroju materiału, na który działa.

Naprężenie ścinające jest przyczyną powstawania odkształceń postaciowych w obciążonym ośrodku sprężystymN.M. Bielajew, Wytrzymałość materiałów, Warszawa 1954, Wyd. MON, s. 132.С.П. Тимошенҝо, Сопротивление материалов, стр. 57, Физматгиз, Мосҝва, 1960.. Takie odkształcenia (pokazane na rys. 1a-b dla płaskiego stanu naprężenia), powodują tylko zmianę kształtu elementarnego sześcianu (otaczającego rozważany punkt ośrodka) w dwuskośny równoległościan, bez jakiejkolwiek zmiany jego objętości (tzw. zmiana dewiacyjna – bez zmiany długości krawędzi). W przypadku ogólnym sześcian ten podlega nie tylko działaniu naprężeń stycznych ale również naprężeń normalnych powodujących zmianę objętości tego sześcianu bez jakiejkolwiek zmiany jego kształtu (tzw. zmiana aksjacyjna – ze zmianą długości krawędzi). Obydwa naprężenia, styczne i normalne, są składowymi całkowitego naprężenia działającego na ścianę sześcianu. thumb|550px|Rys. 1.