Istotną postacią jest też Fritz von Fink, niemiecki arystokrata, bogacz, który dobrowolnie pracuje u Schrötera i jest symbolem aliansu arystokracji z mieszczaństwem, pożądanego dla stworzenia silnego, niemieckiego państwa narodowego oraz uformowania prawdziwego niemieckiego mężczyzny. Pisarz przedstawia też w tle grono postaci polskich, głównie dawnych powstańców-szlachciców i chłopów. Scharakteryzował powstańców krakowskich z 1846 i wielkopolskich z 1848 r. jako zbójeckie bandy, zdeprawowane i fizycznie brzydkie (gdzieniegdzie dzika twarz o tępych rysach). Ukazał też rzekomą opozycję pomiędzy niemieckim zamiłowaniem do pracowitości, a polnische WirtschaftJan Chodera, Literatura niemiecka o Polsce, Śląsk, Katowice, 1969, s. 36..
Odbiór Przez wiele współczesnych autorowi niemieckich środowisk (częściowo po dziś dzień) powieść uważana była za najbardziej niemiecką książkę swych czasów (Wilhelm Dilthey nazwał ją pierwszą prawdziwą powieścią niemiecką), arcydzieło w dziedzinie umacniania niemieckiej misji na wschodzie (Drang nach Osten), autor zaś honorowany był jako wychowawca niemieckiego narodu (Praeceptor Germaniae), wskazujący kulturową wyższość Niemców nad innymi narodami. Polacy i Żydzi są tu traktowani jako obce ciało zagrażające wspólnocie niemieckiej.