Wymagane jest zresetowanie układu FPGA, po tym jak zewnętrzny kontroler załaduje do niego nowy projekt. dynamiczna częściowa rekonfiguracja – pozwala na zmianę części projektu bez zatrzymywania działania reszty układu FPGA. Statyczna część projektu kontynuuje pracę, podczas gdy wewnętrzny kontroler ładuje do części rekonfigurowalnej nowy układ połączeń. Typowym przykładem przydatności dynamicznej częściowej rekonfiguracji są urządzenia komunikacyjnego. Jeśli urządzenie steruje wieloma połączeniami, z których niektóre wymagają szyfrowania, przydatna jest możliwość zmiana poszczególnych rdzeni szyfrowania bez zatrzymywania pracy całego układu.
Zobacz też architektura von Neumanna
Przypisy
Kategoria:Architektura komputerów