Zawrócił zmylony mirażem gór blokującym dalsze przejście na zachód, za co spotkała go krytyka po powrocie do domu. Podczas wyprawy Ross jako pierwszy Europejczyk odwiedził dom grenlandzkiego Inuita.
Po powrocie Ross przeszedł na emeryturę, lecz był skłonny poprowadzić kolejną wyprawę, jednak już nigdy nie powierzono mu takiego zadania. Zainteresował się silnikami parowymi i frenologią.
Wyprawa Rossa (1829–1833) 200px|thumb|right|Statek „Victory” w Gulf of Boothia (1832) 200px|thumb|right|„Boothia Peninsula and North Somerset”, mapa z True Tales of Arctic Heroism in the New World (1912) autorstwa Adolphusa Greely’ego (1844–1935) W 1829 roku zamożny producent ginu Felix Booth (1780–1850) postanowił sfinansować prywatną wyprawę arktyczną w poszukiwaniu Przejścia Północno-Zachodniego. Ekspedycję poprowadził John Ross wraz z bratankiem. Wyprawa wyruszyła na statku „Victory”. Odkryto Cieśninę Księcia Regenta i ląd po jej stronie zachodniej, który nazwano Boothia na cześć fundatora wyprawy. Ross odkrył również zatokę na południe od Cieśniny Księcia Regenta, którą również nazwano Boothia. Wyprawa przezimowała na południowym krańcu zatoki w miejscu, które Ross nazwał Lord Mayor Bay. Europejczycy przetrwali dzięki pomocy Inuitów, którzy rozbili swój obóz zimowy w pobliżu Lord Mayor Bay.