W lutym 1943 roku został dowódcą 4 Korpusu Lotnictwa Myśliwskiego, który pod jego dowództwem wziął udział w walkach w składzie 2 Armii Lotniczej Frontu Woroneskiego, a potem w składzie 5 Armii Lotniczej Frontu Stepowego i 2 Ukraińskiego. W 1944 roku uczestniczył w walkach i ofensywach wojsk 2 Frontu Ukraińskiego. W listopadzie 1944 roku został przemianowany na 2 Gwardyjski Korpus Lotnictwa Myśliwskiego. W 1945 roku dowodząc korpusem brał udział w walkach na terenie Rumunii, Węgier, Czechosłowacji i Austrii.
Po zakończeniu II wojny światowej początkowo nadal dowodził korpusem, a następnie został skierowany jako słuchacz do Wyższej Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa, którą ukończył w 1948 roku. W sierpniu 1948 roku został dowódcą 33 Korpusu Lotnictwa Myśliwskiego Obrony Powietrznej Kraju, w czerwcu 1948 roku został dowódcą 66 Armii Lotnictwa Myśliwskiego, a już w lipcu tego samego roku dowodził 40 Armią Lotnictwa Myśliwskiego Obrony Powietrznej Kraju. W grudniu 1948 został dowódcą 32 Armii Lotnictwa Myśliwskiego OPK (wcześniej była to 66 Armia).