W październiku 1951 roku został dowódcą 24 Armii Lotniczej, a maju 1954 dowódcą 52 Armii Lotnictwa Myśliwskiego.
W styczniu 1958 roku został pomocnikiem dowódcy Obrony Powietrznej Kraju do spraw wyszkolenia, w lipcu 1960 roku został równocześnie szefem szkolenia Wojsk Obrony Powietrznej Kraju i naczelnikiem Sztabu Głównego Wojsk Obrony Powietrznej Kraju. W grudniu 1960 roku został 1 zastępcą dowódcy Wojsk OPK, a w maju 1963 roku został 1 zastępca dowódcy Wojsk Obrony Powietrznej Kraju państw – uczestników Układu Warszawskiego w jego dowództwie, funkcję tę sprawował do 1981 roku, a od września 1981 roku był wojskowym konsultantem w Grupie Generałów Inspektorów Ministerstwa Obrony ZSRR. W listopadzie 1987 roku został przeniesiony do rezerwy.
Po przeniesieniu do rezerwy mieszkał w Moskwie, gdzie zmarł.
Awanse generał major (Генерал-майор) (17.03.1943 – rozkaz nr 287) generał porucznik (Генерал-лейтенант) (13.09.1944 – rozkaz nr 1241) generał pułkownik (Генерал-полковник) (26.01.1956 – rozkaz nr 1532)