Łącznie na terenie całej Francji powstało 21 ruchów i ponad 200 siatek.
Sytuacja Ruchu Oporu zaczęła się polepszać po roku 1941 kiedy do walki włączyła się Partia Komunistyczna, jedyna francuska partia polityczna, która dzięki zdelegalizowaniu przez rząd III Republiki 26 września 1939 nie została rozbita przez okupantów i Vichy. Władze partii rzuciły hasło aktywnej walki z Niemcami - prowadzenia działań dywersyjnych, tworzenia oddziałów partyzanckich i przeprowadzania zamachów na hitlerowskich urzędnikówZa pierwszy udany zamach uznaje się śmierć ucznia szkoły oficerskiej Kriegsmarine Alfona Mosera 21 sierpnia 1941 w Paryżu.. 28 marca 1942 powołany przez komunistów rok wcześniej Front Narodowy utworzył Wolnych Strzelców i Partyzantów (FTP) – pierwszą organizację działającą jednocześnie w obu strefachŻycie i walka partyzantów, str. 6..
Nocą z 31 grudnia 1941 na 1 stycznia 1942 na teren Francji powrócił były prefekt Eure-et-Loir, sierż. rez. Jean Moulin ps. „Max”. Kilka miesięcy wcześniej przedostał się do Wielkiej Brytanii celem przedstawienia Komitetowi Wolnej Francji bardzo krytycznego raportu nt. działań oporu w kraju.