Stefan Marian Gromnicki (ur. 2 sierpnia 1900 w Czabanówce, zm. 2 sierpnia 1941 w Auschwitz-Birkenau) – porucznik Kawalerii Wojska Polskiego, właściciel stajni wyścigowej, kierownik stadniny w Suchowoli, zamordowany w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz.
Życiorys Urodził się jako syn Jana Pawła Gromnickiego i Heleny z Tokarzewskich-Karaszewiczów. Osiągnąwszy odpowiedni wiek uczęszczał do gimnazjów w Kamieńcu Podolskim i Kijowie. Następnie studiował w Szkole Handlowej w Odessie. W 1915 wstąpił w Kijowie do polskiego towarzystwa „Sokół” i pod jego przykrywką brał udział w ćwiczeniach wojskowych organizowanych przez POW. W 1917 wraz z rodziną opuścił rodzinny majątek Hołubecze i udał się do Odessy, znajdującej się w tym czasie w strefie działań Białej armii oraz interwencyjnych wojsk francuskich. W latach 1917–1919 służył w harcerskich oddziałach wartowniczych i formacjach kpt. Stanisława Skrzyńskiego. W 1919 wstąpił do dywizjonu gen. Lucjana Żeligowskiego, przeformowanego w pułk ułanów 1 Dywizji Jazdy – późniejszego 14 pułku ułanów jazłowieckich. W kwietniu 1919 wraz z pułkiem osłaniał odwrót sił koalicyjnych do Besarabii. Następnie, w szeregach 4 szwadronu 14 pułku brał udział w całej kampanii wojny polsko-ukraińskiej, uczestnicząc m.in. w bitwie pod Jazłowcem. Brał udział w początku wojny polsko-bolszewickiej.