Pod koniec 1919 odkomenderowany został jednak na kurs umożliwiający zdanie matury. Od sierpnia do grudnia 1920 odbył I Kurs Podchorążych Jazdy, po którym uzyskał stopień podporucznika.
W odrodzonej Polsce służył we Lwowie w macierzystym 14 pułku ułanów, dowodząc plutonem i okresowo szwadronem, uzyskując przy tym sukcesy w zawodach jeździeckich w barwach pułku. W 1921 służył jako oficer ordynansowy w sztabie 6 Brygady Jazdy. W 1923 powrócił do 14 pułku i został awansowany do stopnia porucznika. Z dniem 25 lutego 1925 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Służył w 6, a następnie 13 szwadronie, które były zaangażowane w likwidację sowieckich grup dywersyjnych działających w strefie nadgranicznej. Następnie służył w 15 pułku ułanów poznańskich oraz 11 pułku ułanów legionowych. Następnie krótko służył w Sztabie Generalnym. W kwietniu 1934 został zwolniony z zajmowanego stanowiska w 15 puł i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII. Z dniem 31 lipca 1934 został przeniesiony w stan spoczynku.