Ibis czarny (Pseudibis papillosa) – gatunek ptaka z rodziny ibisów (Threskiornithidae). Występuje na Półwyspie Indyjskim, głównie w Indiach oraz na przyległym obszarze Pakistanu, Nepalu i Bangladeszu. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał Coenraad Jacob Temminck w 1824. Nowemu gatunkowi nadał nazwę Ibis papillosa. Holotyp pochodził z nieokreślonej lokalizacji w Indiach lub na Sri Lance. Autor wspomniał, że ibisy czarne były w zbiorach muzeów w Paryżu i w Holandii. Obecnie (2021) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny umieszcza ibisa czarnego w rodzaju Pseudibis jako jeden z trzech gatunków. Uznaje go za gatunek monotypowy, podobnie jak autorzy HBW. Ibis czarny jest blisko spokrewniony z ibisem szarogłowym (P. davisoni). Bywał łączony z nim w jeden gatunek, przykładowo w monografii Storks, Ibises and Spoonbills of the World. Ibis szarogłowy nie ma brodawek na głowie, ponadto jest ona inaczej ubarwiona, a sam ptak – większy.