Pożywienie Pożywieniem ibisów czarnych są płazy, ryby, dżdżownicowate, larwy i imago chrząszczy oraz innych owadów, skorpiony, skorupiaki, jaszczurki i małe węże. Sporadycznie zjadają nasiona, prawdopodobnie częściej niż inne ibisy, co stanowi adaptację do życia w suchszych środowiskach. Zjadają również padlinę. Według stanu wiedzy z 2017 o ekologii żerowania i składu pożywienia pozyskiwanego z żołądków ibisów czarnych wiadomo niewiele. Dostępne były głównie ogólnikowe opisy żerowania i badania prowadzone w skali lokalnej.
Lęgi W północnych Indiach okres lęgowy trwa od marca do października, w południowych Indiach w późniejszym okresie, lecz pora lęgów zmienna. W Nepalu odnotowano budowanie gniazda w styczniu. Ibisy czarne gniazdują pojedynczo, zwykle wysoko na drzewie, na przykład na figowcu pagodowym (Ficus religiosa) lub innym gatunku figowca. Niemal zawsze gniazdo ulokowane jest obok starego gniazda ptaka szponiastego, być może sępa, lub krukowatego. Nierzadko ibisy czarne lokują gniazdo niedaleko ludzkich siedlisk. Gniazda mają formę dużej platformy z gałęzi liczącej około 35–60 cm średnicy i 10–15 cm głębokości. Często są używane rok po roku pomimo niepowodzeń w lęgach spowodowanych przez wrony orientalne (Corvus splendens) i wielkodziobe (C. macrorhynchos).