Leokadia Śliwińska (ur. 1 grudnia 1875 w Jałtuszkowie, zm. 19 listopada 1949 w Warszawie) – działaczka socjalistyczna, niepodległościowa i feministyczna. Żona premiera II RP Artura Śliwińskiego.
Życiorys Urodziła się na Podolu w rodzinie ziemiańskiej. Jej rodzicami byli Modest Czarnecki i Helena z Udingów. W 1896 skończyła ze złotym medalem gimnazjum w Kijowie, a następnie Wydział Przyrodniczy na Sorbonie w Paryżu. Podczas studiów członkini ZMP „Zet”. Po ukończeniu nauki pracowała jako asystentka prof. Wysakowicza w Instytucie Bakteriologicznym Uniwersytetu w Kijowie. W 1900 r. wystąpiła z Zetu. Organizowała wówczas tajne kółka oświatowe w ramach tzw. Uniwersytetu Latającego w Kijowie, działającego dzięki pomocy wykładowców z Krakowa i Warszawy, m.in. Wilhelma Feldmana, Andrzeja Niemojewskiego, Ludwika Krzywickiego i Gustawa Daniłowskiego. W latach 1905–1906 była członkinią Kresowego Towarzystwa Politycznego skupiającego sympatyków Polskiej Partii Socjalistycznej. W 1906 r., będąc pod nadzorem policji, wraz z mężem wyjechała do Krakowa, gdzie jej mąż redagował „Trybunę”, a ona sama wstąpiła do PPS – Frakcji Rew. Od 1907 r. Śliwińscy mieszkali w Warszawie. W kwietniu 1915 r.