Michaił Michajłowicz Cariewski (ros. Михаил Михайлович Царевский, ur. 19 marca 1898 w Łowiczu, zm. 29 lipca 1963) – radziecki generał major i funkcjonariusz służb specjalnych.
Życiorys Urodził się w rodzinie żołnierza. Skończył szkołę rzemieślniczą w Kałudze, a w 1915 wojskową szkołę felczerów w Moskwie, od 1915 służył w rosyjskiej armii. Był wojskowym felczerem kawalerii, uczestniczył w I wojnie światowej, w 1917 został członkiem partii bolszewickiej. Podczas wojny domowej w Rosji pracował w Czece w Tambowie i walczył na Froncie Wschodnim jako dowódca plutonu i szwadronu, był ranny, 1919-1920 walczył w wojskach Czeki na Froncie Południowym. Wówczas poznał Stalina walcząc pod Carycynem (obecnie Wołgograd). W 1922 został dowódcą specjalnego dywizjonu kawalerii Czeki, a później pomocnikiem dowódcy wojsk Czeki Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, od 1924 pracował w instytucjach gospodarczych w Moskwie i Bałachnie, w 1930 został szefem budowy fabryki samochodów w Niżnym Tagile, jednocześnie od grudnia 1931 zarządzał miejscowym trustem budowlanym organizującym wszystkie budowy w Niżnym Tagile.