Przewaga sprzymierzonych umożliwiła zaplanowanie działań ofensywnych celem narzucenia Francuzom bitwy: przewiezione przez flotę oddziały pod dowództwem brytyjskiego generała Grahama miały wylądować na tyłach oblegających, a ich atak zbiec się z wypadem wojsk hiszpańskich z Kadyksu.

thumb|left|Portret Thomasa Grahama ilustrujący jego biografię wydaną w 1880 r. thumb|300px|Plan bitwy pod Barrosą Alison’s History of Europe thumb|180px|Marszałek Claude-Victor Perrin dowodzący Francuzami w bitwie pod Barrosą

Przebieg bitwy 23 lutego 1811 roku liczące ok. 4000 żołnierzy oddziały dowodzone przez brytyjskiego generała Grahama wylądowały w Algeciras, gdzie dołączyły do nich posiłki z Gibraltaru. 27 lutego zgrupowanie osiągnęło pierwotny cel wyprawy – Tarifę, gdzie zostało wzmocnione pułkiem piechoty przetransportowanym z Anglii i liczącymi ok. 10 000 ludzi oddziałami hiszpańskimi o niewielkiej wartości bojowej. Dowództwo nad całością sił objął hiszpański generał Manuel Lapeña, który poprowadził sprzymierzonych przeciwko ufortyfikowanemu klasztorowi w Casas Viejas. Osiągnięto go 2 marca. Francuski garnizon klasztoru został pokonany, jednak długotrwałość marszu i zmęczenie żołnierzy spowodowało, że La Peña rezygnując z pierwotnego celu operacji zarządził powrót najprostszą drogą nadmorską do Kadyksu.