Na początku lipca 1919 r., po zdobyciu przez białe Siły Zbrojne Południa Rosji Carycyna, dowodzący nimi gen. Anton Denikin ogłosił plan ofensywy na Moskwę. Obejmował on m.in. marsz przez gubernię tambowską i region Woroneża, łącznie z zajęciem tego miastaP. Kenez, Red Advance..., s. 39.. W lipcu Armia Czerwona zaczęła przygotowywać się do kontruderzenia, które miało zostać wykonane siłami 9 i 10 Armii i zostać wymierzone głównie w Armię Kaukaską gen. Piotra Wrangla. W planie Denikina siły Wrangla miały uderzać w kierunku na Saratów i Rtiszczewo, a więc linie zaopatrzeniowe biegnące przez gubernię tambowską miałyby zasadnicze znaczenie dla skutecznego ich powstrzymaniaE. C. Landis, A Civil War..., s. 7..
Armia Kaukaska rozpoczęła natarcie z Carycyna w kierunku Saratowa w końcu lipca 1919 r., musiała jednak wycofać się do Carycyna wobec kontrataku przerzuconej z frontu wschodniego czerwonej 2 Armii oraz własnych poważnych trudności z zaopatrzeniem i uzupełnieniamiJ. D. Smele, The "Russian"..., s. 124-125.. Czerwona grupa uderzeniowa pod dowództwem Wasilija Szorina przeszła do kontrofensywy.