Rodzina Postków – polska rodzina ze Stoczka zaangażowana podczas II wojny światowej w pomoc Żydom.
Rodzina Stanisław Postek urodził się 15 października 1882 w Miedniku, zmarł 8 grudnia 1943 w KL Auschwitz. Jego żona Julianna z d. Pietrak urodziła się w 1891, zmarła 5 września 1943 w Stoczku. Mieli dziewięcioro dzieci: Henryka, Wacława, Franciszka (ur. 8 czerwca 1927 w Stoczku), Jerzego (ur. 22 listopada 1932 w Stoczku), Józefa (ur. 28 maja 1922 w Stoczku), Cecylii (ur. 30 kwietnia 1930 w Stoczku), Marianny (ur. 24 marca 1915 w Miedniku) oraz Zofii. Najstarszy syn, Kazimierz ożenił się jeszcze przed wojną i zamieszkała odrębnie w Stoczku. Stanisław Postek prowadził gospodarstwo rolne, był także gajowym. Dom Postków uległ zniszczeniu w wyniku działań wojennych we wrześniu 1939, nowy budynek postawiono w 1941 r.
Pomoc Żydom Pierwsze osoby pochodzenia żydowskiego schroniły się u Postków na przełomie czerwca/lipca 1942. Byli to kobieta i dwóch mężczyzn, uciekinierzy z warszawskiego getta, dawni znajomi Stanisława. Gospodarze udzielili im schronienia w piwnicy budynku spalonego w 1939. Miejsce to było nazywane „bunkrem” leżało nie dalej niż 100 m od nowego domu.