Władysław Kopyciński pozostawił po sobie pamiętnik. Zaczął go prowadzić 25 grudnia 1911 r. i pisał do końca życia. Kolejne notesy wysyłał do narzeczonej - Marii Nowosielskiej - na przechowanie. Po jej śmierci opiekę nad zapisami Kopycińskiego roztoczyła jej córka prof. dr hab. Maria Bubicz wraz z mężem Wiesławem Bubiczem. Dzięki ich staraniom w 2016 r. Fundacja Kościuszkowska wydała pamiętnik Władysława Kopycńskiego pod tytułem "Czyny i marzenia. Zapiski legionisty 1911−1920" w opracowaniu Teresy Kołakowskiejhttp://bazhum.muzhp.pl/media//files/Niepodleglosc_i_Pamiec/Niepodleglosc_i_Pamiec-r2018-t25-n3_(63)/Niepodleglosc_i_Pamiec-r2018-t25-n3_(63)-s329-332/Niepodleglosc_i_Pamiec-r2018-t25-n3_(63)-s329-332.pdf. Publikacja ta była recenzowana w czasopiśmie Muzeum Niepodległości.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 21 kwietnia 1937 roku „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Żmigrodzie