Hans-Christoph Seebohm (ur. 4 sierpnia 1903 w Emanuelssegenobecnie Katowice-Murcki, zm. 17 września 1967 w Bonn) – niemiecki polityk, działacz Deutsche Partei (DP), a następnie Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej (CDU), poseł do Bundestagu, minister transportu (1949–1966) i wicekanclerz RFN (1966).
Był najdłużej nieprzerwanie urzędującym ministrem federalnym w historii RFN.
Życiorys Urodził się na Górnym Śląsku, w dzielnicy Katowic, Murckach, jako syn Kurta Seebohma i jego żony Idy. Dorastał jednak w Sudetach, gdzie jego przodkowie od dziesięcioleci zajmowali się górnictwem. Z rodzinnej miejscowości Königswerth, rodzice Seebohma zostali przymusowo wysiedleni w 1945. W latach 1915–1921, uczęszczał do König-Georg-Gymnasium w Dreźnie. Następnie ukończył górnictwo na Uniwersytecie w Monachium, na Uniwersytecie Technicznym w Berlinie obronił doktorat.
Pracował w branży górniczej będąc w latach 1933–1938 m.in. dyrektorem górnośląskich kopalń węgla kamiennego w Gliwicach-Sośnicy i Miechowicach. W 1939 pełnił funkcję dyrektora w Zakładach Hohenlohego. Od 1940 do 1949 był dyrektorem zarządzającym Deilmann Bergbau GmbH w Dortmundzie.