Jan Edward Granat (ur. 15 lipca 1947 w Kroczycach) – polski urzędnik służby cywilnej i ambasador tytularny; konsul generalny RP w Lipsku (1998–2003), Hamburgu (2005–2007) i Charkowie (2010–2014).
Życiorys W 1971 ukończył Szkołę Główną Planowania i Statystyki w Warszawie, gdzie także pracował naukowo. Specjalizował się w stosunkach polsko-niemieckich, problematyce wspólnot europejskich i transportu. W 1980 ukończył także Podyplomowe Studium Służby Zagranicznej na Wydziale Nauk Społecznych Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR.
W 1965 został członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1972 rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych jako starszy referent. W Warszawie pełnił funkcje m.in. naczelnika Wydziału Organizacji Pracy w Departamencie Konsularnym, wicedyrektora Akademii Dyplomatycznej, dyrektora Sekretariatu Ministra i dyrektora generalnego MSZ, kierownika referatu kontroli wewnętrznej w Biurze Kontroli i Audytu w MSZ. Na placówkach był attaché we wschodnim Berlinie (1972–1976) i pracownikiem ambasady PRL w Wiedniu (1980–1989). Od 1973 do 1976 wchodził w skład egzekutywy POP PZPR przy tej placówce. Od 1978 do 1979 był członkiem egzekutywy Komitetu Zakładowego w MSZ. Od 1982 do 1983 wchodził w skład egzekutywy POP przy ambasadzie w Wiedniu.