masa ciała 1058–1815 g. Występuje dymorfizm płciowy w upierzeniu. Wężówki afrykańskie mają w zwyczaju przesiadywać na skałach i drzewach w mocno wyprostowanej pozycji, z nogami daleko z tyłu ciała. Ich pióra łatwo nasiąkają wodą, toteż suszą je – podobnie jak kormorany, które przypominają z wyglądu – siedząc z rozłożonymi skrzydłami i ogonem. Żywią się głównie rybami, które łowią nurkując, poza tym zjadają też płazy, wodne węże, żółwie czy wodne owady.
Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał François Marie Daudin w 1802 w Histoire naturelle, którego głównym autorem był Georges-Louis Leclerc. Holotyp pochodził z Senegalu. Daudin nadał nowemu gatunkowi nazwę Plotus rufus. Z opisem połączona była tablica barwna oznaczona numerem 107. Została zamieszczona w 2. tomie Planches enluminées d’histoire naturelle, gdzie wężówkę afrykańską nazwano Anhinga du Senegal.