Klasztor Pirita (est. Pirita klooster) – klasztor poświęcony świętej Brygidzie, położony w dzielnicy Pirita w Tallinnie w Estonii. Funkcjonował od wczesnych lat XV w. do ok. 1577 roku. Był największym klasztorem w Inflantach i jednym z największych w północnej Europie.
Historia Historia klasztoru św. Brygidy w Tallinnie – klasztoru Pirita – sięga XV w. Pomysł założenia klasztoru w stolicy Estonii został wysunięty przez kupców Tallinna (H. Huxer, G. Kruse, H. Swalbart) w 1400 roku. W 1407 roku przybyło do Tallinna dwóch mnichów z opactwa Vadstena, położonego nad jeziorem Wetter w Szwecji, by doradzać kupcom. Początkowo budowla była drewniana. Pozwolenie na wydobycie kamienia na materiał budowlany uzyskano w 1417 roku dzięki pomocy mistrza krajowego inflanckiej gałęzi zakonu krzyżackiego. Zakon również przekazał działkę pod budowę. Klasztor został zbudowany według projektu i pod nadzorem architekta Heinricha Swalbarta.