Mihkel Veske (ur. 28 stycznia 1843 na farmie Veske, w parafii Holstre, okręg Viljandi, dziś: wieś Metsla, zm. 16 maja 1890 w Kazaniu) – estoński lingwista, filolog, poeta i dziennikarz, działacz społeczny.
Biografia Mihkel Veske uczęszczał do wiejskiej szkoły w Pulleritsu, do szkoły parafialnej w Paistu i szkoły średniej w Tartu. W latach 1866–1867 uczęszczał do szkoły misyjnej w Lipsku. W 1872 r. ukończył studia doktoranckie na Uniwersytecie w Lipsku. Opublikował doktorat w 1873 r. na temat gramatyki porównawczej języków. Następnie wrócił do Estonii i pracował jako dziennikarz w gazecie „Eesti Põllumees”.
W latach 1874 -1887 wykładał język estoński na Uniwersytecie Dorpackim. Od 1886 r. do śmierci Veske był wykładowcą języków ugrofińskich na Uniwersytecie w Kazaniu.
W latach 80. XIX wieku Veske był jednym z czołowych przedstawicieli narodowego przebudzenia w Estonii. Należał do silnie patriotycznych grup, skupionych wokół estońskich intelektualistów i dziennikarzy, m.in. Carla Roberta Jakobsona. Od 1882 do 1886 roku Veske był prezesem Towarzystwa Literatury Estońskiej. W 1884 Veske redagował magazyn „Oma Maa” [Mój kraj].