Veske był jednym z pierwszych lingwistów estońskich, którzy stosowali metodę porównawczą językoznawstwa historycznego. Lata 1875-1884 spędził, podróżując i porównując dialekty w różnych regionach. W 1880 odwiedził Finlandię, a w 1885-86 przebywał na Węgrzech. Opowiadał się za estońskim językiem standardowym, opartym na dialekcie północno-estońskim i pisowni fonetycznej. W czasie pobytu w Kazaniu studiował język maryjski i język Mordwinów. Zajmował się kulturowymi relacjami między ludami ugrofińskimi i słowiańskimi. W latach 1881-83 stworzył dwuczęściowy podręcznik języka fińskiego.
Po niespodziewanej śmierci w Kazaniu, ciało Mihkela Veske zostało przetransportowane do Estonii. Został pochowany na cmentarzu Uus-Jaani w Tartu (Dorpat). W 1899 roku na jego grobie ustawiono popiersie z brązu wykonane przez estońskiego rzeźbiarza Augusta Weizenberga.
Twórczość poetycka Mihkel Veske inspirował się poezją ludową. Zbierał tradycyjną twórczość pieśniarską z kręgu języka estońskiego, fińskiego, węgierskiego i rosyjskiego. mały|Nagrobek Mihkela Veske. Ukazały się następujące zbiory jego poezji:
Viisidega laulud (1874) Dr. Veske laulud (1899) Mihkel Veske laulud (1931)
Przypisy
Kategoria:Estońscy poeci Kategoria:Estońscy dziennikarze Kategoria:Urodzeni w 1843 Kategoria:Zmarli w 1890 Kategoria:Estońscy językoznawcy Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019