Większość Adventurerów (być może nawet wszystkie) otrzymała standardowo podwójne reflektory, które wprowadzono jako opcję w pozostałych samochodach DeSoto w połowie roku. Całkowicie zmieniony został styl atrapy przedniej, na całą szerokość przodu, zintegrowanej z dwuczęściowym grubym chromowanym zderzakiem. Dolna część zderzaka obejmowała od dołu i po bokach kratę atrapy, a górna, w formie spłaszczonego owalu z podłużnym wycięciem pośrodku, umieszczona była pośrodku atrapy i obejmowała wkomponowane w zewnętrzne części światła postojowe/kierunkowskazy. Wygięta szyba przednia zachodziła dalej na boki. Na bokach powiększonych tylnych płetw były stylizowane napisy: Adventurer. Płetwy wznosiły się wyraźnie do góry, z prostą górną krawędzią, a na ich tylnej skośnej krawędzi umieszczone były trzy okrągłe klosze świateł.
Silnik V8 nieco powiększono do pojemności 345 cali sześciennych (5,7 l) i rozwijał teraz moc 345 KM przy takim samym stopniu sprężania 9,5:1. Silnik połączony był z nową automatyczną trzybiegową transmisją TorqueFlite Automatic. W zawieszeniu wprowadzono drążki skrętne dla większego komfortu. Opony miały rozmiar 8,50×14.